در 20 مارچ 1959 به دنیا آمد.نام داخل رینگ او استینگ (Sting) هست.استینگ یه کشتی گیر حرفه ای آمریکایی هست.گویا در گذشته استینگ در World Championship Wrestling (WCW)اشتغال داشته و حالا هم قراردادی با Total Nonstop Action Wrestling (TNA)بسته است.

افتخارات : او در قالب کشتی گیر تکی 13 بار عنوان world heavyweight championships رو دریافت کرد.شش بار WCW World Heavyweight Champion رو در کارنامه داره.دوبار صاحب NWA World Heavyweight Champion شد.دوبار WCW International World Heavyweight Champion رو گرفت.دوبار با TNA World Heavyweight Champion قهرمان شد و WWA World Heavyweight Champion رو دریافت کرد.

او تا بحال هیچ بار به عنوان یک کشتی گیر حرفه ای به کمپانی World Wrestling Entertainment یعنی WWE نپیوست.استینگ تنها کشتی گیریه که 4 بار لقب کشتی گیر مردمی رو گرفت.

تاریخچه رویال رامبل

اولین مسابقه رویال رامبل در سال 1988 برگزار شد ، تعداد شرکت کنندگان در آن 20 نفر بود ، تاریخ برگزاری آن 24 ژانویه و در کشور کانادا بود و در آخر جیم دوگان که نفر سیزدهم وارد شده بود برنده شد .

بعد از دومین رویال رامبل تعداد شرکت کنندگان به 30 نفر افزایش یافت .
1988 = جیم دوگان
1989 = بیگ جان استد
1990 = هالک هوگن
1991 = هالک هوگن
1992 = ریک فلیر
1993 = یوکوزانا
1994 = لکس لوگر و برت هارت به طور مشترک
1995 = شاون مایکل
1996 = شاون مایکل
1997 = Scsa
1998 = Scsa
1999 = مستر مک من
2000 = راک
2001 = اس سی اس ای
2002 = تریپل ایچ
2003 = براک لزنر
2004 = کریس بنوا
2005 = باتیستا
2006 = ری میستریو
2007= آندرتیکر

رئیس کل لیگ: تریپل ایچ
معاون لیگ: Linda McMahon
مدیر برنامه ریزی: Stephanie McMahon
مدیر بخش رسانه ای: Shane McMahon
سایر افراد مهم: Mick Foley و Hornswoggle
نویسندگان استوریلاینها: Tom Chehak و Brian Gewirtz و Ed Koskie
جنرال منجر: جان لورندیس
دستیار جنرال منجر: دیوید اوتانگا

دانشمندان تشخیص دادن علت ۹۹ درصد از بی وفایی ها

بی شارژیه !

چنگال چیست !؟

وسیله ای بلاتکلیف بر سر سفره غضنفر اینا !

هر وقت غضنفر بهت زل زد ، نپرس چته !

چون چ و س ی د – ه  !

میخواد ببینه فهمیدی یا نه !

به حیف نون میگن اصول دین رو نام ببر میگه :

توحید، نبوت ، امامت ، ونک ، رسالت !

حیف نون داشته تو خیابون به یه دختر نگاه می کرده !

یکی بهش میگه مگه تو خواهر و مادر نداری !؟

میگه چرا ،  ولی به این خوشگلی نیستن!

بقیه در ادامه مطلب ...

• چه مبارزاتی در رینگ برای آزمایش شدن داشت
• شخصیتش پیش از ری میستریو جونیور شدن چگونه بود ... و حتی میشه از اون به عنوان اولین هویتش اشاره كرد.
• چرا دوست داشت در مكزیك كشتی بگیرد ... از میدان گاوبازی تا شورش
• چطور در دبلیو سی دبلیو ماسك خودش رو برداشت ... و به همین دلیل بود كه موفقیت چندانی نداشت
• داستان درونی 619 و حركات منحصر به فرد او
• تاثیر ادی گررو بر كریرش در دبلیو دبلیو ای
• كشمكش های شخصیتی در سال 2008 كه فرصت در رینگ بودن رو از او گرفت اما در نهایت او رو به مردی قویتر تبدیل كرد.
• علاقه‌ی واقعی او در زندگی به عنوان پدر و شوهر بودن

• كتاب ری میستریو: در پشت نقاب

در كتاب "ری میستریو: بیهایند د ماسك"، ری به طور رك و پوست كنده در مورد كریر بیست و چند ساله‌اش در این حرفه، از سن 14 سالگی گرفته تا روزهای اخیر در دبلیو دبلیو ای صحبت می‌كند. او از لحظات عاطفی در رینگ به همراه دایی خودش ری میستریو بزرگ و از روزهای تاریكی كه او به زیر تیغ جراحی رفت تا زانوی آسیب دیده‌اش بهبود پیدا كند، صحبت می‌كند. در طول این كتاب ری میستریو اسرار لوچا لیبره رو به تماشاگران آمریكایی معرفی میكنه و راجب د های فلایینگ (یك سبك كشتی مكزیكی كه خودش انجام می‌دهد و در ایالات متحده هم به این نام شهرت یافته است) توضیح میده و همچنین به صحبت راجب كشتی گیرانی مانند كونان كه به هالك هوگن مكزیك معروف هست و رونمایی از برخی پشت صحنه‌های كثیف در سقوط دبلیو سی دبلیو در جنگ دوشنبه شبها می‌پردازه. میستریو با عشق و محبت راجب دوست دیرینه‌اش ادی گررو صحبت میكنه و تصویری بهتر از یكی از بهترین كشتی گیران معاصر خودش رو برای ما بیان میكنه. او همچنین جزئیات بیشتری راجب مسابقه‌ی قهرمانی سنگن وزن و تسلطش بر تاج (كمربند) دبلیو دبلیو ای كه او رو در میان نخبگان تمام دوران این حرفه قرار داد بیان میكنه.
بیهایند د ماسك، داستان چهره‌ی صمیمی یكی از بزرگترین كشتی گیران در تمام دوران هست كه طرفداران كشتی حرفه‌ای از هر رده ی سنی نمی خواهند اون رو از دست بدن.

» جزئیات كتاب

• رتبه‌ی فروش در آمازون: شماره‌ی 7530 در بین كل كتاب‌ها
• تاریخ انتشار: سوم نوامبر 2009
• زبان اصلی: انگلیسی
• تعداد صفحات: 368 صفحه

» بررسی‌های سرمقاله:

• آغاز

تا آنجا كه اطلاع دارم از یك خانواده‌ی كارگر و سخت كوش مكزیكی بودم. هم پدر و هم مادرم مكزیكی بودند اما مثل بسیاری از زوجهای دیگه به دلیل فرصت شغلی گاهی دور از هم زندگی می كردند. پدرم روبرتو گوتیرز در فقر بزرگ شد. او هرگز به مدرسه نرفت و به جای اون كار می‌كرد. وقتی 8 ساله بود شغلش جمع كردن پس مانده‌ها برای غذا دادن به خوك‌ها بود. او درس‌ها و تجارب زیادی در خیابان‌ها بدست آورد. اون به دنبال یك شغل بهتر و بزرگتر بود و در نهایت به انبار یك كارخانه راه پیدا كرد كه سازنده‌ی قالب‌های تصویری بود. این روند سال‌ها طول كشید و از قبل از طلوع آفتاب مشغول به كار می‌شد تا بعد از غروب آفتاب و سخت كار می‌كرد درست مثل بقیه‌ی كودكان ما كه این وضعیت رو داشتند. ثروتمند نبودند اما هرگز گرسنه هم نمی‌ماندند.
مادرم ماریا دل روساریو همراه با كار و پرورش بزرگ شد. من سه برادر دارم: روجلیو، روبرتو جونیور و لوئیس كه همگی از من بزرگتر هستند. مادرم خانه ها رو نظافت می‌كرد و چند شغل دیگر هم داشت تا به وضع مالی خانواده كمك كنه.
من در یازدهم دسامبر 1974 در چولا ویستا و بیمارستان اسكریپس مموریال متولد شدم درست همان جاییكه پسر و دختر من متولد شدند. با اینكه اونجا در طی این سالها خیلی تغییر كرده هنوز هم نسبت به اونجا احساس دلبستگی دارم و به همین دلیل كودكانم هم در اونجا متولد شدند. به نظرم خیلی خوب بود كه اونها زندگیشون رو از جایی شروع كردند كه من شروع كرده بودم. متولد شدن در آمریكا من رو به عنوان اولین نفر در خانواده به یك شهروند تبدیل كرد. بعد از این آمریكا نشون داد كه برای نسل‌های آینده مكانی مناسب برای زندگی كردن و آموزش و پرورش هست.
پدر و مادرم اسم من رو اسكار گذاشتند. یك نام غیر معمول برای یك مكزیكی-آمریكایی. یك روز این نام به سر پدرم خطور كرد. اون این اسم رو دوست داشت و تصمیم گرفت تا من رو با این اسم صدا كنه. صادقانه بگم، من هرگز از مادرم راجب اینكه این اسم از كجا اومده سوال نكرده بودم تا اینكه شروع به نوشتن این كتاب كردم. خنده داره. من عقیده دارم كه: "مهم نیست كه شما چطور راجب موضوعات كنجكاو بشید، همواره چیزهایی اتفاق میفته كه این فرصت رو به شما میده." بلافاصله بعد از تولد من، شركت پدرم به او پیشنهاد كار در تیجوانا رو داد. اون كار خیلی خوبی بود اما پدرم نمی‌خواست دوباره خانواده رو جابجا كنه. پدر و مادرم یك خانه در سن دیگو خریداری كرده بودند و می‌خواستند مطمئن بشن كه همه‌ی ما تا دوران دبیرستان رو در اونجا به پایان برسونیم. پس پدر من تصمیم گرفت تا هر روز جابجا بشه. راه خیلی زیادی نبود. تیجوانا و سن دیگو خیلی به هم نزدیك بودند اما زمان زیادی برای رفت و آمد سپری می‌شد. صبح ها خیلی بد نبود. حدود ساعت 5:30 خانه رو ترك می‌كرد و بعد از گذشتن از مرز حدود ساعت 6 سر كار حاضر می‌شد‌(تیجوانا شهری در مكزیك هست) اما برگشت به خونه داستان متفاوتی داشت. پدرم ساعت 4 بعد از ظهر از كار مرخص می‌شد اما با ترافیك زیادی كه وجود داشت تا ساعت 6:30 یا حتی دیرتر هم به خونه نمی‌رسید. اگر برای اضافه كاری هم می‌موند خیلی دیرتر به خونه می‌رسید و حتی اغلب اوقات شبها و در تاریكی به خونه میومد. تا به خونه می‌رسید مجبور بود سریع به رختخواب بره تا صبح زود بلند شه. این تنها یكی از فداكاری‌های پدر و مادرم در قبال ما هست. این داستان تمام مهاجرانی هست كه برای نسل آیندشون سخت كار كردند.

• ری میستریو

كشتی همواره بخش بزرگی از زندگی من هست. دایی من میگل‌(میگل آنجل لوپز دیاز) كه چه به عنوان لوچادور یا كشتی گیر در اون ور مرز در تیجوانا با نام ری میستریو شناخته شده بود. اون برادر كوچكتر مادرم هست و مادرم اغلب من رو می‌برد تا مسابقات اونو ببینم. اون برای مدتی در یك شركت ساختمانی كار می‌كرد و به همراه ما در سن دیگو زندگی می كرد. در طول هفته كار می كرد و بعد جمعه شب‌ها برای كشتی گرفتن به تیجوانا می‌رفت. من از بودن با دایی خودم و دیدن شو و جو ورزشگاه هیجان زده می‌شدم. ترجمه‌ی نام درون رینگ دایی من راز پادشاه (Mystery King) یا پادشاه راز (The King Of Mystery) بود. این به موارد مهم تشكیل دهنده‌ی لوچا لیبره یا همون سبك كشتی مكزیكی اشاره داره. با وجود كشتی گیران زیادی كه از ماسك استفاده می‌كردند رمز و راز راجب این ورزش همیشه وجود داشته و ثابت هست. بر خلاف من دایی من كمی بلتدقدتر از حد معمول یك مكزیكی بود و به همین خاطر در سنگین وزن كشتی می‌گرفت و وزنش حدود 220 پوند بود. او یك مرد قدرتمند بود و در اوایل دهه‌ی 80 در تیجوانا و مكزیك شناخته شده بود. همچنین به خاطر آموزش استعدادها هم داشت شهرتش بیشتر می‌شد و تعداد زیادی از شاگردانی رو كه وارد رینگ شدند رو آموزش داد. با توجه به این نكات میدونستم كه اون دایی مورد علاقه‌ی من هست و سعی داشتم همیشه در كنارش باشم. اون عملا از پدر و مادر به من نزدیكتر بود. داییم و همسر اون زمانش لیلیا لوپز از من به عنوان یك بچه نگه‌داری می‌كردند. اون تازه در دهه‌ی بیست عمرش بود و هیچ بچه ای نداشت و به من به چشم پسرش نگاه می‌كرد. اون در مزرعه زندگی می كرد و با هم اسب سواری می كردیم و یا سه چرخه‌ی من رو میروندیم. به یك نوعی خانواده بودیم و خیلی خیلی به هم نزدیك بودیم. من عاشق این بودم كه در زمان تشكیل كلاس‌های كشتی در تیجوانا در كنارش باشم. در جلساتی كه به شاگردهاش در سالن ورزشی تیجوانا آموزش می داد. به همین خاطر بود كه من برای اولین بار این شانس رو پیدا كردم كه به رینگ برم. من خیلی كوچیك بودم و فكر نكنم بیشتر از 4 یا 5 سال داشتم، شاید حتی كوچیك تر. داخل رینگ می‌پریدم و بازی می‌كردم مثل هر بچه ی دیگه‌ای كه در رینگ ببینید. هر كاری كه كشتی گیران انجام می‌دادند رو می‌دیدم و تقلید می كردم. طنابها رو میزدم و به بالای ترنباكل می رفتم و از اونجا شیرجه می‌زدم و یا حتی روی پای خودم فرود میومدم. به یاد دارم یكبار عموی من بیرون از رینگ وایساده بود و یك از كشتی گیران هم میخواست طنابهای رینگ رو باز كنه و من به روی طناب دوم رفتم و از اونجا به روی داییم پریدم. مطمئن بودم كه اون من رو میگیره و همیشه این كار رو انجام می‌داد.
من به یك طرفدار كشتی تبدیل شدم و به همراه مادر و مادربزگرم شوهای كشتی رو تماشا می كردیم و در همون دوران اولیه‌ی زندگی این اتفاق برای من افتاد. من به همراه داییم به رختكن می‌رفتم و تمام كشتی گیران مورد علاقه‌ام رو می‌دیدم. من اونها رو در شرایط مختلف و كارهای دو به دو (تگ تیم) مشاهده می‌كردم. البته در اون زمان متوجه نبودم كه به چه سختی كار می‌كنند. دیدن خیلی آسان هست. كارهایی رو كه اونها انجام می‌دادند رو تقلید می‌كردم و شانسی یاد می‌گرفتم.
در بك استیج میتونستم بسیاری از كشتی گیران مورد علاقه‌ام رو بدون ماسك ببینم و این یك امتیاز واقعی بود. دیدار با كسانیكه كه ماسكشون رو برداشته بودند یك افتخار بود.

• لوچا لیبره

در مكزیك كشتی حرفه‌ای با نام لوچا لیبره شناخته میشه. در معنای كلمه به معنی "كشتی آزاد (Free Wrestling)" كه بعضی‌ها اون رو به "سبك كشتی آزاد (Free-Style Wrestling)" ترجمه می‌كنند هست. اما تعریف واقعی كشتی در مكزیك فراتر از اون چیزیست كه با كلمات بشه بیان كرد. در واقع كلمات نمیتونن اون رو توصیف كنند. برای درك لوچا لیبره باید اونو تجربه كنید. كشتی در مكزیك تاریخچه ی مشتركی با كشتی در ایالات متحده داره و بسیاری از چیزهایی كه شما در رینگ می‌بینید در دو طرف مرز مشابه هم هست. حتی با توجه به اون، كشتی در مكزیك نسبت به اون چیزی كه در رینگ های آمزیكا می بینیم تمایل بیشتری به های فلای بودن و حركات پروازی و آكروباتیك داره.
مسابقات تگ تیم اغلب با حضور سه سوپراستار در هر تیم رایج هست و به شكل Two Out of Three Falls هست كه هر تیمی دو مرحله از مجموع سه مرحله رو با موفقیت پشت سر بگذاره و تا چند سال قبل در مقایسه با آمریكا تاكید كمتری بر استفاده از استوری لاین بود و اغلب از كُمدی استفاده می‌شد.
اما بارزترین تفاوت بین كشتی گیران آمریكایی و لوچا لیبره استفاده از ماسك هست. اونها بخش مهمی از این ورزش هستند و همانطور كه گفتم ارزش مذهبی برای طرفداران و كشتی گیران دارند. بسیاری از داستان‌های  عامیانه وجود داره كه رابطه‌ی بین لوچا لیبره و ماسك به فرهنگ باستانی آزتك یا مایان‌(مردمی در جنوب مكزیك و گواتمالا) برمی‌گرده كه در اونجا ماسك ارزش مذهبی داره. مورخان كشتی اشاره كردند كه سابقه‌ی ماسك در كشتی مكزیك به سال 1930 برمی‌گرده و این میتونه تنها یكی از دلایل اهمیت ماسك باشه.
هنوز همه ماسك می‌پوشند و برای كسانیكه كه اون رو روی سرشون میزارن مثل ورود به یك هویت جدید هست. ماسك بخشی از كسیست كه در رینگ حاضر میشه و شما به چهره‌ی یك كشتی گیر واقعی تبدیل میشید. وقتی این كار رو انجام میدید (ماسك گذاشتن) شما هوز خودتون هستید اما با خودتون تفاوت دارید.
كشتی گیران ماسكی همواره به دنبال این هستند تا شناسایی نشن و طرفداران اونها رو بدون ماسك نبینند. "میل ماسكاراس" ماسك خودش رو حتی در رختكن هم برنمی‌داشت. اون حتی زیر دوش هم ماسك رو برنمی داشت. هیچ كس اون رو در رینگ یا بك استیج بدون ماسك ندید. ال هیجو دل سانتو هم همینطوری بود و الان هم همونطور هست. اینكه چرا وضعیت به اینگونه هست به دلیل این كه كه به دین و مذهب بسیار نزدیكه. من همیشه این سوال رو پرسیدم كه:"ری، تو ماسكت رو برخواهی داشت؟"
البته من این كار رو انجام میدم اما نه در رینگ و نه در زمانیكه كاری انجام میدم یا یك شو اجرا می‌كنم و با مردم ملاقات می‌كنم. ماسك بخشی از احترام من به این حرفه و به مردمی هست كه اونها رو سرگرم می‌كنم. من برای یك دوره‌ی زمانی كه كشتی می‌گرفتم اون رو برداشتم اما اون زمان گذشته.

• خوب در برابر بد

در مكزیك بسیاری از مسابقات بین نقش خوب و بد دیده میشه، بیشتر از اون چیزی كه در آمریكا می‌بینیم. كشتی گیران به دو دسته‌ی Tecnicos و Rudos تقسیم میشن. كلمه ی Tecnico از واژه ی قدیمی cientifico یا "scientist" میاد و اشاره به كشتی گیری داره كه تكنیكی تر هست به عبارت دیگر روشی كه از قاعده و قوانین كشتی پیروی میكنه. Rudo به معنای خام یا خشن هست. رودو قبول میكنه كه از هر روشی برای پیروزی استفاده كنه و نمیخواد كه در پین كردن به قوانین توجهی كنه.
در ایالات متحده، طرفداران كشتی از واژه های بیبی فیس و هیل برای دسته بندی كشتی گیران استفاده می‌كنند كه بیبی فیس طرف خوب و هیل ها هم طرف بد ماجرا هستند. اما در اینجا تفاوت بین اونها زیاد نیست در حالیكه در مكزیك این طوری نیست. در اینجا هیل میتونه خیلی محبوب باشه شاید حتی بیشتر از بیبی فیس بدون اینكه توجه بشه نقشش هیل هست اما در مكریك این قضیه متفاوت هست.
بزرگترین لوچادور مكزیك ال سانتو (El Santo) در نقش یك تكنیكوز‌(بیبی فیس) بود. سانتو متولد 1917 بود كه لقبش ماسكد من نقره‌ای بود و شخصیتی در كشتی مكزیك داشت كه بیب روث در بیسبال داشت. سانتو برای 50 سال كشتی گرفت و هیچ وقت ماسك خودش رو برنداشت تا 10 روز قبل از مرگش. او برای سالها كشتی گرفت و در دهها فیلم هنرنمایی كرد، اما او...

برو ادامه مطلب......